8. Een plek van Energie

Wij, Gunawan en ik, liepen gezamenlijk hand in hand verder. Een onbeschrijfelijk geluk doorvoer mijn zenuwstelsel en al het andere wat hiermee verband hield. Voor het eerst zag ik mijn eigen stralenkrans, mijn aura en energieveld en opgaand en in combinatie met Gunawan was deze compleet. Het was alsof twee kosmische eieren in lila en paars in elkaar verstrengeld waren en in vlammende kleuren uiteenweken. Het resultaat van eenwording, geaccentueerd in rode en groen flitsende lichtbollen. Wij liepen op een bosweg, de twee bomen achterlatend en op dat moment was het mij helemaal niet duidelijk waarheen. Gunawan glimlachte en vertelde dat we nog geïnitieerd zouden worden en dat dit later zou gaan gebeuren. Laten we genieten van deze serene stilte en rust en luisteren naar de pracht van de natuur om ons heen. Wij liepen verder en bestegen eerst een heuvelrug en hierboven aangekomen keken we uit over een wijds landschap van bomen en bloemen, die ik nog nooit eerder aanschouwd had, zelfs niet in mijn reizen met Julio. De bomen waren niet alleen bruin en groen in al zijn accenten, maar leken uiteengefilterd te worden in alle andere kleurvormen en deze bomen hadden ook bloemen. De weg liep tenslotte ook langs een snelstromende beek met witglinsterend water. We gingen ergens aan de waterkant zitten en keken eerst stilzwijgend naar al het moois om ons heen en lieten de energie van het water door ons heen stromen en voelden elkaars kracht, energie en Liefde. In een flits voelden wij ons één worden, kort maar toch lang genoeg om te weten dat ook de eeuwigheid dit ons niet meer kan afnemen. Wij waren in dat ene ogenblik ook de eeuwigheid. "Er valt hierover veel te zeggen, maar ik kan en mag je over deze ervaring niets zeggen", zei Gunawan. "Dat is aan Julio. Ik kan je alleen de kracht en de liefde geven en ik voel dat jij dit al aardig begint te leren. Dat vind ik fijn, want daarmee groei ik en dus wij ook. Zolang jij je naam nog niet hebt, kunnen we nog niet samen werken: apart en samen in verschillende werelden. En dat is een groot mysterie. Ik heb deze samen met Julio ontrafeld en ben er uiteindelijk één mee geworden, want ook Julio is mijn leermeester. Vanmiddag zullen wij hem voor het eerst samen ontmoeten, heerlijk is dat, want hij is mede verantwoordelijk voor onze eenwording of ja hoe kan ik dat het beste zeggen". Gunawan zweeg hierna een tijdje. "Ben je al die tijd bij mij geweest zonder dat ik dat wist"? Gunawan glimlachte en zei: "natuurlijk. Wij horen bij elkaar en zijn dat altijd geweest. Jij bent alleen veel vergeten, omdat je een "aards" lichaam bent ingegaan. De reden hiervoor kan ik je nu niet zeggen, hoewel ik dat graag zou willen, maar uiteindelijk zal mij dat ook niet lukken, omdat hiervoor geen "aardse" woorden bestaan. Ik mag je alleen zeggen en dat is tevens ook een verklaring van onze binding, dat je op de "aarde" bent gekomen om onze gezamenlijke schuld in te lossen. Wij hebben daar samen voor gekozen. Onze scheiding daarom was dramatisch, want hebben al veel tijd in veel verschillende werelden samen gewerkt, geoefend en geleerd. Deze scheiding is ook de laatste, die ons te wachten staat. Het inlossen van onze eerste scheiding op "aarde" was helaas mislukt, want onwetend en onbewust als wij waren, heeft dat voor ons veel leed opgeleverd. En dat heeft helaas ook moeten gebeuren, want door dit leed zijn er nieuwe verbindingen gelegd, die ons nu bewust maken en daarmee lossen wij een bepaalde schuld in. Het blijft echter een paradox, want schuld en leed bestaan in zekere zin helemaal niet. Het is een energievorm, die er voor zorgt dat er verbindingen met ons Hoger Zelf ontstaan. Beter kan ik het nu niet uitleggen. "Jij op "aarde" met een onbewust, maar ook een zeer bewust verlangen naar je wederhelft die je uiteindelijk in dat leven toch niet zal vinden en ik met een bewust missen van jouw Kracht en Liefde". Gunawan zweeg en tranen vloeiden haar over de wangen en ik schaamde mij over mijn onwetendheid. Snel zei ze: "niet zo denken, want het is onze keus geweest". Zo zaten wij nog een tijd en omstrengelden elkaar in de liefdevolle symbiose en de tijd leek nu eindeloos tot een stem ons tegemoet kwam lopen.

Het was een man in de kleren van een schaapsherder wat hij waarschijnlijk ook was, want direct hierop hoorden wij het blèren van vele schapen die achter hem aan kwamen sjokken. Het geheel leek meer op een beeld te wijzen als dat er werkelijk een kudde schapen achter de man aan kwamen, maar toch was het een zinvolle omstandigheid. "Dag Gunawan en - nog even zonder Naam - zal ik maar zeggen, maar wel onze lang verwachte gast. Ik ben blij jullie hier te zien hoewel niet onverwacht, want deze plek trekt juist ook de energie van eenwording aan. Ik zie ook, dat jullie je ook al ingekapseld hebben met de energie van deze plek, de genade die tenslotte iedereen eens ten deel zal vallen. Maar ter zake, Julio verwacht jullie zoals je wellicht zult weten. En "nog even zonder Naam", ik hoop dat je mij de volgende keer wel herkent. Veel geluk Kinderen van het Licht".

Langzaam stonden wij op en liepen weer hand en hand verder. De weg leek met ons mee te lopen, alsof wij tijdloos in een droom voortbewogen en genietend van ons samenzijn. Energie stroomde dansend en vreugdevol door en via ons heen. Alle droefheid die er nog was week van ons vandaan en vrolijk en blij voelden en waren wij één. Vogels zongen en schitterende bloemenprachten spatten als vuurwerk in paarse en lilagroene tinten uiteen om onze weg te begroeten en ons bij te staan in deze vreugdevolle momenten.

Langzaam begon mijn geest terug te denken aan de eerste blik die ik zag in Gunawans ogen bij de twee bomen, nu al weer leek het in lang vervlogen tijden en in deze blik zag ik het smachtend verlangen naar onze eerste initiatie, die wij weldra zouden ondergaan. Een lichte huiver doorvoer mij en het werd even zwart voor mijn ogen. Gunawan drukte haar hand zachtjes in de mijne en streek met haar andere hand het troebele in mijn voorhoofd weg. Langzaam trok ook weer de mist voorbij, maar bleef me toch tegenstrijdig en verwarrend bij. "Mijn liefste, bedenk dat je nog een "aards" lichaam hebt waar de krachten van de tegenstrijdigheid nog gelden. Ik denk en verwacht, dat je deze weldra zult overwinnen en je gaat hier onder leiding van Julio en mijzelf voor het eerst weer herleren hoe je dat moet doen. Wij ondergaan dit proces samen en op het moment, dat wij deze drempel hebben overschreden zullen wij tenslotte weer een twee-eenheid vormen. Dat wil zeggen één, maar toch twee individualiteiten. Dit kan ik echter niet anders uitleggen. Voordat jij in dit huidige "aardse" leven kwam, waren wij echter al als op proef deze twee-eenheid. Het echte bewustwordingsproces zal Julio uitleggen in de komende dagen. Ik voel echter al deze nieuwe eenwordingsenergie door mij heen stromen en ik zou niets liever willen dat jij dat straks ook gaat voelen.
Ik glimlachte en streek Gunawan door haar zacht golvend haar heen en voelde heel even deze bruisende energie, die ons weldra deel zal worden.

Wij liepen nu verder, niets meer zeggend en in stille gedachten verzonken maar wel één van geest.