8. Wakker worden in de Wereld

Ik werd wakker in mijn eigen bed, in mijn eigen huidige leven en werd mij langzaam het omgevingsgeluid gewaar. Bekende geluiden. Ik besloot echter nog even in mijn slaapbewustzijn te blijven, anders zou ik in een klik of een schok in mijn echte waakbewustzijn terecht komen en alles vanuit mijn droom vergeten. Ik had echter weer zo'n vreemde droom gehad, waarin alle logica, ieder woord of symbool geen enkel verband hield met de werkelijkheid. Alles wat er gebeurde en was in die droom was anders, wezenlijk anders. Ik voelde wederom een heimwee in mij opkomen om te blijven waar ik was en om nooit weer op te staan. Ik besloot dus om nog te blijven liggen en sliep weer in.

Ik zweefde over een vormeloos landschap en voelde mij eenzaam en alleen als nooit tevoren. Ik werd mij echter bewust van twee dolende zielen onder mij en besloot aan hen te vragen over dit Land. Ik liep op hen af en vroeg waar ik was. Zij vertelden mij dezelfde volgende woorden, die hetzelfde waren als jaren terug en als een plotselinge onweersbui in mijn herinnering terugkwamen.

Voordat jij je initiatie gaat beleven, moet je eerst klaarheid in je eigen geest bezitten. Je weet dat je echte begeleiders op je wachten en toezien hoe je dit ondergaat. Zij kunnen je echter niet helpen, alleen met Liefde en Kracht bijstaan. Deze kleine wereld is het persoonlijkheidsbeleven van de materiele geest: de geest van de tegendelen en hoewel in absolute zin niet positief of negatief toch een obstakel om te overwinnen. Je kent de drie chakra's, die de mensen hebben geëvolueerd op het dierenrijk. Het blijven echter animale energieën, die ons wel puur menselijk houden, maar die onze geestelijke weg via de vierde hartchakra in de weg staan. Die weg is voor Gunawan en zij hoeft deze weg echter niet te gaan tenminste in dit opzicht, omdat zij als vrouw de eerste drie chakra's anders beleeft. Ik zal deze wereld in jullie aardse termen uitleggen, hoewel dat niet exact overeenkomt met de werkelijkheid....

Ik stond wederom perplex en in een waas van herinnering belandde ik in het stille huisje waar een zachte regen geruststellend tegen de raampjes tikten. Ik zag Julio, die mij wederom hartelijk begroette en ineens wist ik alles weer. Toch zei Julio na een onbestemd gevoel van stilte of ik echt alles nog wist. De vorige keer werd je na dit avontuur wakker met vreemde duizelingen, die je hoofd bewolkte. Jouw vraag was of je nu gedroomd had of uit een of ander verhaal was gestapt. Je had een onbestemd gevoel, verdriet met een vleugje gelukzaligheid. Het verdriet van een gemis. Ga je nu straks wakker worden met een hoofd vol tegenstrijdige gedachten of ga je nu de waarheid inzien en integreren in je leven. Ik was stil en toch verheugd op deze ontmoeting en hoopte al een glimp van Gunawan op te vangen. Julio glimlachte echter om mijn ongeduld te beteugelen.

Intentie, transformatie en ruimte: dat waren de drie belangrijkste kenmerken van de eerste drie chakra's zoals je dat toentertijd leerde van de twee begeleiders in dit Land, die je ook wederom hier brachten. Nu wij zijn vele jaren verder en er dienen zich andere en nieuwere woorden aan die nu gezegd kunnen worden:

Creëren, vertrouwen en loslaten....

Ik begreep deze woorden echter niet meteen, omdat ik het verband niet zag. Julio glimlachte en zei dat het drie verschillende soorten van energie zijn in onze inmiddels al nieuwere wereld. Jaren geleden was dit nog niet geheel geïnitieerd. Creëren doe je met je bewuste Gedachten Kracht (let wel niet het rationele gedeelte van de hersenen). Als je deze intentie hebt uitgesproken geef je het in handen van je Gevoel. Daarna laat je het rusten door het los te laten in je emotie. Anders en meer beeldend gezegd: Creëren doe je met je hoofd, Vertrouwen met je hart en loslaten met je buik. De transformatie vindt dan tegelijkertijd plaats in de 1e basischakra en de 7e kruinchakra. De 1e vanwege de verbinding die het maakt vanuit het aardse of Moeder Aarde en de 7e vanwege de verbinding met het Goddelijke of het Kosmische. Hierdoor ontstaat juist de Ruimte, de vrijheid. De Ruimte van het Hart.

Julio zag wel dat ik het niet meteen kon bevatten met mijn verwarde geest en zei dat ik dit weldra zou gaan begrijpen bij onze eerstvolgende ontmoeting in de herberg. De energie daar zou mijn rusteloze geest weer in balans brengen en om weer opnieuw contact te gaan maken met Gunawan. Nu zou dit niet kunnen vanwege mijn onstabiele energie systeem. Ik voelde mij emotioneel en niet meer op mijn gemak en wilde eigenlijk helemaal in het niets oplossen. Er was teveel gebeurd in mijn leven de laatste tijd om nu al meteen een nieuwe start te maken. Julio legde zacht een hand op mijn hoofd, dat mij geruststelde en weer wat kracht gaf en zei: ik weet dat je nu de keuze nog niet kunt maken hier te blijven of te vertrekken naar je Geboorteland. Er gaan teveel emoties schuil achter deze keuze. Toch heb je ooit deze keuze al wel gemaakt en diep in je zelf weet je dit ook en ook samen met diegene die je het meest na stond.
Ik was nu echter alle gevoel en emotie kwijt: de twee Bomen, het kampvuur in het avondlijke duister, de twee Zonnen op Eichilos, alles. En het meest deprimerende hierin het contact en het gevoel met Gunawan.
Julio vervolgde echter zijn altijd zachtaardige manier van spreken. Jij bent beland in de allerlaatste en tevens diepste emotie en dat is de pure angst. Angst overheerst en overschaduwt alles en pas als je deze angst hebt overwonnen, overwin je ook alles. Deze wezenlijke angst heeft ook alles te maken met de materie, het dualisme, het leven waarin je terecht bent gekomen en uiteindelijk waarvoor je ook de keuze hebt gemaakt.

Angst waar je bang voor bent zit in je Gedachten, Creëer in je Gedachten een leven zonder angst en verander het in een leven vol met Liefde; vertrouw dan op je Hart dat het ook inderdaad gebeurd en laat het dan los in je emoties.

Julio zweeg en het werd helemaal stil in het huisje; ook was het opgehouden met regenen en ik voelde langzaam de energie in mijn hoofd wegtrekken naar mijn Hart en vervolgens naar mijn buik. Ik dacht nog heel even dat ook Julio hier de oorzaak van was en alles begon hierna een beetje te vervagen en langzaam viel ik in slaap althans zo leek het. Langzaam ging deze zachte duisternis van dit moment over in een Beeld, vergeten, weggestopt of wat dan ook en ik voelde mij weer blij worden en weldra zou ik Julio opnieuw begroeten in het idee dat er altijd weer een nieuwe kans en een nieuwe keuze kan en mag zijn.

Het was een prachtige zomeravond en ik had al een hele dag gelopen op stoffige wegen en duistere paadjes waar geen mens zo leek het althans ooit geweest was. Maar nu was ik er en de ervaringen en belevenissen zijn welhaast niet na te vertellen en voor een gewoon menselijk oor niet te beluisteren.
Na een lange klim was ik terug in de werkelijkheid. Daar lag mijn volgende bestemming: Kreuzberg. Vermoeid en bestoft besteeg ik de versleten trap van de dorpsherberg. Vrolijk gepraat en mystiek gezang verwelkomde mij met hun ware gastvrijheid.

Hier in deze herberg hoopte ik Julio weer te ontmoeten en ik moest denken aan de laatste keer hier, toen voorspeld en nu hopend en smachtend naar zijn aanwezigheid. Ook nu slofte ik weer de trapjes op van de herbergsportaal en opende zacht piepend de deur.

Ik zou Julio vragen over de droom die ik afgelopen nacht en daar wederom met Gunawan verenigd zou worden en nu op een geheel andere manier.