5. De "blauwe Engel"

In een waas van herinnering werd Kivar wakker. De ochtendsterren fonkelden nog na in hun weerkaatsing tegen de halfronde ramen van een van de burchtkamers. Hij werd wakker op een soort van verhoging, die precies midden in de ruimte stond. Deze was geheel rond en iedere windrichting had vier half ronde ramen boven elkaar. Een grote eikenhouten deur bevond zich precies tussen twee van de raamkozijnen. "Waarschijnlijk was dit één van de vier torens van de burcht", dacht Kivar, ondertussen kijkend naar verschillende grote en zilverachtige wandkleden opgehangen tussen de ramen.

Op één ervan was een grote lichtende Gestalte te zien, wat nog het meest leek op oudere afbeeldingen van een engel, maar dan een zonder vleugels. Vanaf ongeveer één derde van het Lichaam tot iets boven zijn hoofd waren dertien lichtende Cirkels te zien, die straalden met ieder een eigen kleur en lichtintensiteit. Zijn aandacht werd eigenlijk het meest getrokken naar de 4e Cirkel van onder af gezien, omdat zo leek het hier een Kruis zichtbaar was dat naar iedere kant uitstraalde, alsof er een grote Ster in verborgen lag. Het duidde vier richtingen aan, wat ook leek op een soort Kruispunt of een punt van Keuzes. Toch was de meest voor de hand liggende verbinding er een tussen de 3e en de 5e Cirkel. "Vreemd", dacht Kivar, "Het leek ergens wel iets op een heilige Geometrie, die hij ooit in het Grote (lege) Boek had gezien". Toch kon hij niet meer precies zeggen en voelen, wat nu de eigenlijke verbinding was, die in het Wezen van het Kruis (punt) lag opgesloten.

In het lichtende Kruis lag ook een Keuze: van links- of rechtsaf slaan, maar die wegen waren echter onbegaanbaar en hadden geen duidelijke grenzen of uiteinden, kwam er in een flits in zijn hoofd boven. Hij zocht naar de verbinding tussen de 3e en de 5e Cirkel en zag dat de 4e Cirkel (het Kruis) in verbinding stond met iets dat hij eerder over het hoofd had gezien. Heel vaag, maar nu iets oplichtend werden vier ovalen bladeren zichtbaar met in het midden een Centrum. Kivar werd zich een stem in zijn hoofd gewaar; een bekende maar nog steeds een mysterieuze na-galm van een stem. Kivar zuchtte over datgene wat hij nog maar half begreep en dit waren de woorden.

Op het Kruispunt van de vier Wegen
Eerst in Potentie aanwezig
En daarna zichtbaar in de Vier
De keuze is vrij, maar niet altijd Goed
En verdwaal niet in de Kronkeling van de verkeerde Keuze

Het Mysterie ligt in de Heilige Geometrie van het Éne in de Vier
En vormt de Verbinding van de 3e naar de 5e Cirkel
De Transformatie in Vrijheid

Kivar bleef nog even stil liggen en zag in zijn gedachten een lichtende Engel, die in een blauwe waas omhoog rijsde en een spoor van helderheid en warmte naliet.

Orfilan